Γουρουνόψαρο

Είναι είδος που ζει κοντά στον βυθό, συνήθως σε βραχώδεις περιοχές, υφάλους και λιβάδια Ποσειδωνίας. Συχνά το συναντάμε και κάτω από μεγάλα επιπλέοντα αντικείμενα ή κοντά σε ναυάγια. Κινείται σε βάθη που ξεκινούν από την επιφάνεια και φτάνουν μέχρι τα 100 μέτρα, αν και προτιμά τα ρηχά νερά μεταξύ 10 και 50 μέτρων.

Είναι σαρκοφάγο και πολύ λαίμαργο ψάρι. Χρησιμοποιεί τα δυνατά του δόντια για να σπάσει τα κελύφη της λείας του. Τρέφεται κυρίως με σκληρόδερμους οργανισμούς του βυθού όπως αχινούς, καβούρια, γαρίδες και διάφορα όστρακα. Επίσης δεν διστάζει να επιτεθεί σε μικρότερα ψάρια ή να κλέψει δολώματα από τα αγκίστρια των ψαράδων.

Η αναπαραγωγή γίνεται το καλοκαίρι, συνήθως από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο όταν τα νερά είναι ζεστά. Το Γουρουνόψαρο έχει μια ιδιαίτερη συμπεριφορά καθώς χτίζει φωλιά. Το θηλυκό σκάβει ένα λάκκο στην άμμο όπου γεννά τα αυγά του. Το εντυπωσιακό είναι ότι το αρσενικό ή και οι δύο γονείς φυλάνε τη φωλιά με μεγάλη επιθετικότητα μέχρι να εκκολαφθούν τα αυγά, διώχνοντας μακριά οποιονδήποτε εισβολέα, ακόμα και δύτες.

Αλιεύεται με δίχτυα, παραγάδια και καθετή, αλλά συχνά θεωρείται μπελάς από τους ψαράδες επειδή κόβει τις πετονιές με τα δόντια του. Έχει σχετικά χαμηλή εμπορική αξία κυρίως λόγω της δυσκολίας στο καθάρισμα, καθώς το δέρμα του είναι τόσο σκληρό που απαιτείται ειδική τεχνική για να γδαρθεί. Παρόλα αυτά, η σάρκα του είναι λευκή, σφιχτή και εξαιρετικά νόστιμη, θυμίζοντας σε γεύση κοτόπουλο ή καβούρι.

Η IUCN κατατάσσει το Γουρουνόψαρο ως Ευάλωτο (Vulnerable) σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς οι πληθυσμοί του έχουν μειωθεί σημαντικά σε πολλές περιοχές λόγω της υπεραλίευσης. Στη Μεσόγειο η κατάσταση είναι κάπως καλύτερη αλλά παραμένει είδος υπό παρακολούθηση. Έρευνες έχουν δείξει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας των νερών λόγω της κλιματικής αλλαγής ευνοεί την εξάπλωσή του σε βορειότερες περιοχές. Επίσης, μελέτες για τη συμπεριφορά του επιβεβαίωσαν την υψηλή νοημοσύνη του και την ικανότητά του να μαθαίνει και να προσαρμόζεται σε νέες συνθήκες.