Λοβοψάρο

Είναι ένα πελαγικό είδος που αγαπά τα ζεστά νερά και συναντάται σε τροπικές και υποτροπικές θάλασσες σε όλο τον κόσμο. Στη Μεσόγειο η παρουσία του ήταν παλαιότερα σπάνια αλλά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και συχνότερα. Έχει την ιδιαιτερότητα να κολυμπά πολύ κοντά στην επιφάνεια και λατρεύει να ακολουθεί ή να κρύβεται κάτω από επιπλέοντα αντικείμενα όπως ξύλα σημαδούρες ή ακόμα και βάρκες.

Το Λοβοψάρο είναι ένας πονηρός και καιροσκόπος θηρευτής. Τρέφεται κυρίως με καρκινοειδή όπως καβούρια και γαρίδες αλλά και με μικρά ψάρια που πλησιάζουν τα αντικείμενα κάτω από τα οποία κρύβεται. Χρησιμοποιεί την κάλυψη των επιπλεόντων αντικειμένων για να στήνει ενέδρες στη λεία του επιτιθέμενο αστραπιαία.

Η αναπαραγωγή του λαμβάνει χώρα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όταν η θερμοκρασία του νερού είναι υψηλή συνήθως από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο. Είναι ωοτόκο είδος και γεννά τα αυγά του στην ανοιχτή θάλασσα τα οποία είναι πελαγικά και μεταφέρονται από τα ρεύματα.

Λόγω της σπανιότητάς του δεν αποτελεί στόχο συστηματικής αλιείας στη Μεσόγειο αλλά συλλαμβάνεται περιστασιακά από ψαράδες που στοχεύουν σε άλλα είδη όπως ο κυνηγός ή το μαγιάτικο. Το κρέας του θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας λευκό και πολύ νόστιμο και σε πολλές περιοχές του κόσμου αποτελεί εκλεκτό έδεσμα.

Η IUCN κατατάσσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern) σε παγκόσμιο επίπεδο. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα των ερευνών αφορά τη συμπεριφορά των νεαρών ατόμων. Τα μικρά Λοβοψάρα έχουν την ικανότητα να μιμούνται τέλεια τα ξερά φύλλα δέντρων που επιπλέουν στο νερό. Γέρνουν το σώμα τους στο πλάι παίρνουν ένα κιτρινωπό ή καφέ χρώμα και αφήνονται να παρασυρθούν από το ρεύμα. Με αυτόν τον τρόπο ξεγελούν τόσο τους θηρευτές τους που τα προσπερνούν αδιάφορα όσο και τη λεία τους που τα πλησιάζει ανυποψίαστη. Η αύξηση των καταγραφών του στη Μεσόγειο συνδέεται από τους επιστήμονες με την άνοδο της θερμοκρασίας των υδάτων λόγω της κλιματικής αλλαγής.