Ζαχαρίας

Είναι ο απόλυτος κυρίαρχος των δύσκολων περιβαλλόντων. Ζει κυρίως σε ρηχά παράκτια νερά όπως λιμνοθάλασσες εκβολές ποταμών και αλυκές. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό είδος και μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που θα σκότωναν άλλα ψάρια. Αντέχει σε τεράστιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας αλλά και της αλατότητας καθώς ζει τόσο σε σχεδόν γλυκό νερό όσο και σε υπερβολικά αλμυρό νερό όπου το αλάτι κρυσταλλώνει.

Είναι παμφάγο είδος που τρέφεται κυρίως με μικροσκοπικά ασπόνδυλα. Η αγαπημένη του τροφή είναι οι προνύμφες των κουνουπιών τις οποίες κυνηγά ανάμεσα στα ρηχά νερά και τη βλάστηση. Επίσης τρέφεται με μικρά καρκινοειδή όπως η αρτέμια στις αλυκές και με διάφορα είδη φυκών και φυτικών υπολειμμάτων.

Η αναπαραγωγή διαρκεί όλο το καλοκαίρι συνήθως από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο. Τα αρσενικά γίνονται επιθετικά και διεκδικούν μια μικρή περιοχή για να προσελκύσουν τα θηλυκά. Τα θηλυκά γεννούν λίγα αυγά κάθε φορά τα οποία κολλάνε πάνω στα υδρόβια φυτά με τη βοήθεια λεπτών ινών.

Δεν έχει καμία εμπορική αξία ως αλίευμα και δεν ψαρεύεται για φαγητό λόγω του πολύ μικρού μεγέθους του. Ωστόσο έχει τεράστια οικολογική αξία. Χρησιμοποιείται ως φυσικό μέσο καταπολέμησης των κουνουπιών σε βάλτους και λιμνοθάλασσες καθώς καταναλώνει τεράστιες ποσότητες προνυμφών συμβάλλοντας στον έλεγχο των πληθυσμών των εντόμων χωρίς τη χρήση χημικών.

The International Union for Conservation of Nature classifies the South European Toothcarp as a species of Least Concern, although local populations are declining. Scientific studies have highlighted that the greatest threat to the species is not pollution but competition with the invasive Mosquitofish, which was introduced for the same purpose of mosquito control. Research shows that the invasive species displaces the native toothcarp from fresh and brackish waters, but the native fish manages to survive and dominate in the highly saline waters of salt pans, where the invasive competitor cannot live.