Αλωπίας
Alopias vulpinus / Alopias superciliosus / Alopias pelagicus
Ο Αλωπίας, γνωστός και ως Καρχαρίας Αλεπού ή Αλεπόσκυλος, είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς καρχαρίες που κολυμπούν στα νερά μας. Το όνομά του το πήρε από την απίστευτα μακριά ουρά του, η οποία μοιάζει με δρεπάνι και συχνά έχει το ίδιο μήκος με το υπόλοιπο σώμα του. Το σώμα του είναι δυνατό και έχει σχήμα τορπίλης, με κοντή μουσούδα και μεγάλα πτερύγια. Το χρώμα του στη ράχη είναι συνήθως μεταλλικό γκρι ή μολυβί, ενώ η κοιλιά του είναι κατάλευκη.
Στη Μεσόγειο συναντάμε κυρίως τρία είδη:
Ενδιαίτημα
Είναι ψάρι του ανοιχτού πελάγους. Ζει και κινείται στην ανοιχτή θάλασσα, από την επιφάνεια μέχρι και σε βάθη που φτάνουν τα 500 μέτρα. Στη Μεσόγειο συνήθως κρατιέται μακριά από τις ακτές, σε βαθιά νερά, αλλά καμιά φορά πλησιάζει στη στεριά κυνηγώντας κοπάδια ψαριών.
Διατροφή
Ο Αλωπίας είναι έξυπνος κυνηγός. Τρώει κυρίως ψάρια που ζουν σε κοπάδια, όπως σαρδέλες, ρέγγες και σκουμπριά, αλλά και καλαμάρια. Η τεχνική του είναι μοναδική στον κόσμο των ψαριών, πλησιάζει το κοπάδι και χρησιμοποιεί τη μακριά ουρά του σαν μαστίγιο. Με ένα πολύ δυνατό και γρήγορο χτύπημα ζαλίζει ή σκοτώνει πολλά ψάρια ταυτόχρονα και μετά τα τρώει με την ησυχία του.
Αναπαραγωγή
Γεννάει μικρά που έχουν εκκολαφθεί ήδη μέσα στην κοιλιά της μητέρας (ωοζωοτόκο). Το εντυπωσιακό είναι ότι τα αγέννητα μικρά τρέφονται τρώγοντας τα υπόλοιπα αυγά μέσα στη μήτρα. Η εγκυμοσύνη διαρκεί 9 μήνες και το θηλυκό γεννάει πολύ λίγα μικρά, συνήθως 2 με 4. Όμως, αυτά τα νεογνά είναι γίγαντες, καθώς γεννιούνται έχοντας ήδη μήκος πάνω από ένα μέτρο.
Αλιεία
Συνήθως πιάνεται στα ανοιχτά από επαγγελματικά αλιευτικά που στοχεύουν τόνους και ξιφίες, είτε με παραγάδια αφρού είτε με δίχτυα. Το κρέας του τρώγεται, αλλά το πιο περιζήτητο μέρος του είναι τα πτερύγια του. Λόγω της σπανιότητάς του, δεν αποτελεί βασικό εμπορικό στόχο στην Ελλάδα.
Έρευνα
Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι ο Αλωπίας, όπως και ο Λευκός Καρχαρίας, είναι ενδόθερμο ψάρι. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να κρατάει το σώμα, τα μάτια και τον εγκέφαλό του πιο ζεστά από το νερό που τον περιβάλλει. Αυτό του δίνει τρομερή ενέργεια και ταχύτητα στο κυνήγι. Δυστυχώς, οι έρευνες δείχνουν ότι ο πληθυσμός του στη Μεσόγειο έχει μειωθεί δραματικά και πλέον θεωρείται είδος που Κινδυνεύει (Endangered) στην περιοχή μας, κυρίως επειδή γεννάει πολύ λίγα μικρά και δεν προλαβαίνει να αναπληρώσει τις απώλειες από το ψάρεμα.